In dit nummer:

In ons vorig Bulletin zijn de twee eerste motorspuiten van de bedrijfsbrandweer van de Heemaf ter sprake geweest. Hierin werd vermeld dat de motorspuit, welke in december 1938 aangeschaft werd, achterhaald is bij een particulier in Tilburg. Er werd een overnameprijs bedongen en vastgelegd mits de motorspuit nog in redelijke staat verkeerde. Op zaterdag 3 augustus j.l. ging een 4 man sterke delegatie van ons met een brandweerbusje en aanhanger naar Tilburg. Onderweg werd voor een koffiepauze halt gehouden en dit kon meteen gecombineerd worden met een sanitaire stop. Alles immers op zijn tijd. Om 12 uur konden wij ons melden bij de familie Ton van Dooren. De oude spuit stond in een garage gestald. De eerste indruk was redelijk. Helaas waren de 6 canvas blusslangen onlangs van de hand gedaan. Deze stonden echter wel op de foto, welke ons in het overlegstadium beschikbaar waren gesteld. Dit was voor ons dan ook een reden om de prijs wat bij te sturen. Na enig aandringen ging de eigenaar akkoord. Verder zag de spuit er redelijk uit. Vooral de conditie van het plaatwerk viel mee. Met een flinke olielap zal de rode glans weer snel terug te krijgen zijn. De waterpomp zat, zoals wij wel verwachtten, vast. Verder waren er nog de nodige gebruiksvoorwerpen zoals een zuigkorf met twee aanzuigslangen, verdeelstuk, staven voor schijnwerpers, slangophouders en klein gereedschap aanwezig. De spuit is voorzien van een boom voor het handmatig voorttrekken alsmede een oog voor een trekhaak achter een auto.

Nu kwam natuurlijk nog de zwaarste klus: het op de aanhanger plaatsen van de motorspuit. Een globale schatting gaf aan dat het gevaarte ± 900 à 1000 kg kon wegen. Geen peulenschilletje dus !! Twee zware balken werden uit de garage gehaald en op de juiste onderlinge afstand tegen de bodem van de aanhanger geplaatst. Een dik touw met katrol werd aan de motorspuit vastgebonden om hem de balken op te trekken en van terugglijden te behoeden. Daarnaast ging één persoon op de laadbak staan voor het optrekken en drie anderen om hem aan te drukken. Met enig machtsvertoon en vele weerbarstige zuchten lukte het. Onder leiding van de oude eigenaar, die hier veel inzicht in vertoonde, werden de nodige sjorbanden vastgezet om schuiven en verrollen tijdens het transport te voorkomen. Hierna konden wij bij hem thuis de handen wassen, wat geen overbodige luxe was. Een overdrachtscontract werd door beide partijen getekend, waarna onze penningmeester de financiële zaken afhandelde.
Hierna werd weer koers gezet richting Hengelo. Onderweg werd aandacht besteed aan de inwendige mens en genoten van een uitsmijter met een pilsje. Eigenlijk wel een rare combinatie, maar ja wat wil je met een stel ex-brandweermannen !

Twente Ballooning 2008.

Evenals vorig jaar was onze stichting op verzoek van de directie van Twente Ballooning aanwezig op de avonden van 27 t/m 30 augustus (woensdag t/m zaterdag) om onze medewerking te geven tijdens dit evenement. Het zou de achttiende editie zijn van het ballonnenfestijn. De eerste twee dagen waren wat minder wat het weer betrof. Zelfs leek het de eerste dag (woensdag) er op, dat het opstijgen van de ballonnen niet door zou gaan. Er was een stevige wind en het druilde achter in de middag. Echter net op tijd werd het droog en ging de wind liggen. Maar dat werd ruimschoots weer goed gemaakt op de vrijdag- en zaterdagavonden, toen het prachtig helder weer was. Om het publiek tijdens het wachten te vermaken waren er de nodige randactiviteiten. Eén daarvan was een vliegtuigshow van nostalgische dubbeldekkers.

Onze medewerking was weer ter opluistering van de kinderfair. Hier werd weer aan de kinderen de mogelijkheid geboden om in de brandweerwagen te kunnen zitten met brandweerkleding aan, maar ook buiten de wagen onder begeleiding brandweertje te spelen, compleet met blusslangen en straalpijpen. Zoals vermeld waren vooral de vrijdag- en zaterdagavond drukke uren voor onze medewerkers. Soms leek onze oldtimer net een bijenkorf waar vele kinderen, ouders, opa’s en oma’s om heen zwermden. Twee à drie kinderen konden tegelijk in de cabine zitten, terwijl andere kinderen zich konden vermaken met de attributen buiten de bluswagen. Hiervoor hadden wij de nodige brandweerhelmen, gelaatstukken, uitrukkleding, blusslangen met straalpijpen voor hen ter beschikking. Soms waren de kinderen zo klein dat de vader of opa, compleet met helm, bij in de brandweerwagen ging zitten om de kleine vast te houden. Dit gaf soms hilarische situaties. Net als vorig jaar was het soms nodig de kinderen te vragen of zij in de bluswagen wilden zitten. Zij hadden al met een scheef oog er naar gekeken, maar durfden er niet naar toe te lopen. De (groot)ouders gaven dan het laatste duwtje in de rug, waarna het ijs gebroken was. De indeling van het kinderterrein was dit jaar beter dan de vorige keer. Toen was het ook de eerste keer en daar is altijd iets van te leren. Nu waren de attracties aan de buitenkant langs het terrein opgesteld. Het middenterrein was gevuld met campingtafels met vaste banken. Vorig jaar waren op dit gedeelte ook kramen en tenten opgesteld, waardoor het overzicht verloren ging. Wij stonden tevens mooi vooraan bij het betreden van het terrein en hadden goed de ruimte. Het bezoek kon langs de verschillende evenementen lopen en daarbij hun gewenste versnaperingen nuttigen aan de campingtafels.

Het totale terrein was vanaf 17.00 uur toegankelijk en om 18.00 uur werd begonnen met de voorbereidingen voor het oplaten van de ballonnen. De eersten gingen rond 19.00 uur de lucht in. Uiteraard waren er de nodige attractieve exemplaren. Een zeer grote draak, die zelfs vanaf de grond nog boven de bomen uitkwam. Verder een aardbij, een halve citroen, een grote kikker, dito haan en Calimero. Daarnaast was er op vrijdagavond een grote Nightglow. Hierbij waren meerdere ballonnen aan de rand van de vijver opgesteld. Op muziek lichtten de ballonnen in het muzikale ritme op door de branders onder de ballonnen met onderbreking in te schakelen. Dit spektakel werd ondersteund door veel vuurwerk. Het in grote aantal aanwezige publiek kon vanaf de waterkant en een deel van terrein, waar de kinderfair gehouden werd, genieten van deze show. Wat dat betreft zaten wij eerste klas. Deze show duurde ruim drie kwartier. Zaterdagavond vonden ook nog enkele amusementsoptreden plaats door twee groepen. Al met al was het weer een zeer geslaagd evenement, waar onze medewerkers graag hun medewerking aan hebben verleend.

Koffie met het jaarlijkse gebak.

Het is onderhand een traditie geworden. Iedere eerste maandag van september trakteert onze stichting HBH de Dienst van de Hengelose brandweer op gebak bij de koffie. Hiermee wil het bestuur en technische commissie de waardering uitspreken voor alle medewerking die zij in het afgelopen jaar van de betreffende brandweerlieden hebben ondervonden. Dientengevolge toog onze secretaris die maandagmorgen 1 september naar de bakkerswinkel om 3 gemengde taarten te kopen. Eén van deze exemplaren was bestemd voor onze eigen medewerkers om het begin van het nieuwe stichtingsjaar te ”vieren”. Weliswaar waren wij in de afgelopen zomermaanden wel doorgegaan met ons regulier onderhouds- en reparatiewerk. Maar dit was op verminderende sterkte door vakanties van onze medewerkers. Inmiddels zijn wij weer op volle sterkte bezig. Volop in de belangstelling staan de voortgang van het renoveren van de hefboombrandspuit uit 1862 en de inventarisatie van ons historisch materiaal in het kader van het gemeentelijk cultureel onderzoek. Kort gezegd: wij gaan er weer een jaar enthousiast tegenaan !